Het geweldige leven in Zwolle

Het is knus onder de Peperbus

Goeie Charlies Angels Ripp-off

In “Hellsquad” (1987) wordt de zoon van een diplomaat ergens in het Midden-Oosten ontvoerd. De kidnappers willen wel een hoge prijs voor de zoon, namelijk de formule van de dodelijkste bom van dat moment, anders retourneren ze de zoon “orgaan voor orgaan, via de post”. Gevaarlijke jongens dus. Dit is een mooie klus voor de Hellsquad, een ragtag bende meiden, die kung-fu beheersen, en er bovendien nog lekker uitzien ook! Wat volgt is een voorstelronde, met veel discodansen, aerobics-workouts (Houd in gedachten dat het een film uit 1987 is),  occasioneel een paar blote borsten (Een zelfrespecterende Girlgang-film kan gewoon niet meer zonder tegenwoordig) en een pittige onderhandeling met de vader van de ontvoerde jongen. Ze spreken af dat ze 500 dollar per week verdienen.

Over naar de woestijn (Midden-Oosten?), waar naar hartelust wordt rondgerend in haltertops en hoog opgetrokken hotpants, want van deze losse bende moet wel eerst een strak georganiseerde eenheid worden gemaakt. Training dus. Binnen de kortste keren zien we vooruitgang. Na het trainen volgt een uitgebreide rieleks-sessie in een zwembad, waar gewisecracked wordt over de knappe trainers.

De ontvoerde zoon wordt ondertussen psychisch en lichamelijk misbruikt door de tulbanddragende schurken. Er moet nu toch echt wat gebeuren! Gelukkig wordt de Hellsquad tegelijkertijd gebrieft over hun missie. Ze gaan undercover als clubdanseressen naar de organisatie die de zoon gevangen houdt. Dat is een slimme zet van de filmproducer want zo kan hij de diverse scènes leuk aan elkaar lassen met allerhande dansscènes. En kleedkamerscènes. Na het optreden gaan ze terug naar hun hotelkamer, waar een uitgebreide rieleks-sessie in het bubbelbad volgt. Er wordt gewisecracked over wie de irritant rinkelende telefoon moet oppakken.

De volgende dag moet er toch wel echt wat gebeuren. De terroristen – want dat zijn het! – zitten nietsvermoedend in hun hoofdkwartier snode plannen over wereldheerschappij te smeden, als de Hellsquad de aanval inzet. Begeleid door krankzinnig goeie hardrockmuziek vallen de zwaarbewapende meiden de besnorden aan. Maar ze vinden de ontvoerde zoon niet. Klaarblijkelijk zit deze ergens anders gevangen. Maar goed, er moet wel eerst weer gedoucht en gebadderd worden in de hotelkamer. En weer gaat de telefoon.

De volgende dag moeten ze de aanval inzetten op een tentenkamp. Er wordt een tank gekaapt, alsook enkele jeeps met mounted guns. Dat is het echte werk! Voorzien van dit zware materiaal zetten ze de aanval in en egaliseren het kamp in a nick of time! Goedzo meiden! En je raad het al, weer geen spoor van de ontvoerde zoon. De meiden laten zich hier niet door uit het veld slaan, ze worden immers per dag betaald! Na afloop komen ze ondanks het mislukken van de missie toch weer in hoera-stemming terug in de hotelkamer. Bubbelbad. Telefoon. Grapjes over wie op moet pakken.

De volgende avond is het zover. De Hellsquad gaat doen waar ze voor naar het Midden-Oosten gingen, namelijk dansen in een HQ van de vijand. Ze oogsten applaus. Na afloop hotelkamer, bubbelbad en telefoon. Nu krijgen ze eindelijk te horen waar de ontvoerde zoon gevangen zit. Het wordt menens! Nu volgt een verwarrende scène. De complete Hellsquad wordt gevangen genomen door twee bewapende terroristen. Dit komt de continuïteit van de film niet ten goede, producer! Bij een verhoorscène wordt wat geklooid met een tijger. De meiden kakken in hun broek van angst (bij wijze van spreken), maar desondanks spillen ze de beans niet! Ze weten te ontsnappen en krijgen een cryptisch telefoontje over dat ze de ontvoerde zoon “zwemmend kunnen bereiken”. Bikini-tijd! In het midden van een meer bevindt zich een kasteel, waar ze moeten zijn. De ontvoerde zoon wordt bevrijd, het kasteel opgeblazen. Feestvreugde alom. Naar het vliegveld en op weg naar the US of A!

 

Met ingang van nu ben ik weer genezen, dus ik zal jullie niet meer lastigvallen met filmbesprekingen. Dank jullie wel voor de aandacht.

posted by: Spitse at 09:22 | link | comments (3) |

Rutger Hauer

In "Omega doom" (1997) speelt Rutger Hauer een robot die na een nucleaire oorlog door een niemandsland zwerft. Nadat hij een losliggend droid-hoofd (dat door een andere gemene robot, Marco genaamd, just for the hell of it van het bijbehorende droid-lichaam werd gescheiden) weer van een mech-lichaam voorziet, wordt Marco echt kwaad op Rutger/Omega. Hij daagt Rutger/Omega uit tot een duel, waarbij Marco het leven (?) laat. Rutger geeft het hoofd, "The Head" genaamd, de kans om met het overgebleven lichaam van Marco te morphen, maar deze is daar niet blij me, daar de circuits van Marco's lichaam door het het duel met Rutger/Omega dusdanig werden beschadigd, dat het lichaam niet meer kan lopen. Dit leidt tot allerhande komische verwikkelingen.
Ondertussen probeert Rutger/Omega vrede te stichten tussen rivaliserende gangs van robots. Deze robots zien er eigenlijk gewoon uit als mensen, met dit verschil dat ze ietswat houterig bewegen en robocopachtige zoom- en bliepgeluiden laten horen bij iedere beweging die ze maken. Zo kan ik ook een robotfilm maken zult U nu denken! Zo zijn daar de ROMS, een allgirl-robot gang, die van plan zijn om de wereld te domineren. Zij gaan in zwart leder gekleed, en praten met een onnatuurlijk zware keelstem. Ze dragen zonnebrillen en hebben trendy kapsels, net als die ene uit de Matrix. Verder zijn daar de droids, aangevoerd door Shannon Whirry. Wie? Shannon Whirry. Ook deze gang ziet er ongevaarlijk uit.
Rutger/Omega maakt contact met verschillende mech's die naarstig op zoek zijn naar betere en sterkere onderdelen, om toch te kunnen overleven. En daar zitten behoorlijke weirdo's onder. Wat opvalt is dat velen een extra oog op de kin of boven de wenkbrauw hebben. Rutger/Omega is werkelijk een hele coole dude in deze film. Rutger/Omega is ook de enige robot die geen zoom-en bliepgeluiden maakt. Dit kan duiden op superieure technologie maar het kan ook zijn dat Rutger dit contractueel heeft afgedwongen. Het schijnt dat Rutger, die een boerderij nabij Drachten heeft, vaak op zijn crossmotor in de bossen daar in de buurt te vinden is. De robots dromen af en toe ook, dromen met paarden en bomen, eigenlijk heel sprookjesachtig.
Waar de film uiteindelijk over ging, "the point" zullen we maar zeggen, is me na afloop een raadsel. Maar dat kan aan mij liggen. van "Soldaat van Oranje" snapte ik ook weinig tot niets. Het was wel een leuke film hoor, maar ik denk niet dat ik hem nog een keer ga kijken.

posted by: Spitse at 11:44 | link | comments (1) |

Wikipedimaliaofzo

Oftewel: probeer met zo min mogelijk Wikipedia-pagina's van het ene woord naar het andere te komen. Mijn records: met vier pagina's van voortplanting naar Geallieerden, en met drie keer klikken van opperwezen naar Max Planck. Wiki ze!

posted by: k00s at 11:15 | link | comments (5) |

Stringfellow Hawke

Omdat ik nu ziek thuis zit ga ik maar een beetje ouwe "Airwolf"-afleveringen kijken. Nu zullen jullie denken heb je niets beters te doen, slapen bijvoorbeeld of een boek lezen of desnoods ouwe afleveringen van "Ron & André's Bingopaleis" kijken. Als ik dat had gedaan had ik niet geweten over het beladen verleden van Stringfellow Hawke. Ik wist niet dat hij zijn ouders op twaalfjarige leeftijd verloor. Ook wist ik niet dat hij op 24-jarige leeftijd met zijn vrouw in een auto-ongeluk betrokken raakte, waarbij zijn vrouw het leven liet. Evenmin wist ik dat hij met zijn broer in Viëtnam op een gevaarlijke recon-missie werd gezonden. Raad eens wie het niet overleefde?
Zo kon het gebeuren dat Stringfellow in een mindset terecht kwam waarbij hij geloofde dat iedereen die van hem hield vroeg of laat - eerder vroeg - zou sterven. Hierdoor had hij moeite om zich te binden aan wie dan ook. Er was slechts één persoon die, ondanks Stringfellows genegenheid voor hem, nog in leven was, en dat was de oude praatgrage helipiloot Dominique Santini. Zo kon het komen dat Stringfellow alleen met Dominique wilde samenwerken - overigens tegen het pertinente advies van de firma in.
Welnu, in de eerste "pilot"aflevering van Airwolf verliest Stringfellow ook nog eens zijn kersverse liefje Gabriëla - met wie hij, ondanks zijn eigen blokkade, toch weer iets moois gaande had. Ze hadden al geneukt in zijn blokhut nota bene! - door een gezamenlijke missie in Libië. Nogal wiedus dat hij, nadat hij Airwolf uit de klauwen van de Libiërs heeft gered, deze mooi voor zichzelf houdt! Hij verstopte de "Mach1-superheli" in een grot ergens in Death Valley, en tot op de dag van vandaag weet niemand waar precies...

Zo. En nu moet ik weer wat rusten...

posted by: Spitse at 13:24 | link | comments (9) |

Potvis

http://www.pbfcomics.com/?cid=PBF195-The_Pacific_Council.jpg#185

posted by: daniel_hoenderdos at 18:26 | link | comments |
dier van de week

zonder titel

Zit ik gisteren wat voor me uit te spezen op de bank, hoor ik opeens gerommel boven. Het volgende moment zie ik de Dikke (ons aller welbekend) een val maken waar hij ruggelings aan begon. Tijdens de val wist hij zich om te draaien! Drieëneenhalve meter!
Katten komen dus echt altijd op hun poten terecht, ongeacht postuur en leeftijd.

posted by: Spitse at 05:25 | link | comments (1) |

Negerstemmen in mijn hoofd

Ik was gisteren aan het hardlopen in het Westerveldse bos. Opeens hoorde ik links van mij in de bosjes negerstemmen die één of andere jive-taal spraken. Ik kijken, maar ik zag niets. Ik rende door en na honderd meter of zo hoorde ik het weer! Ik weer links in de bosjes kijken, en weer niets zien. Pas toen realiseerde ik me dat ik een mp3-spelert op m'n hoofd had met dub-reggea, en dat de negerstemmen gewoon bij de muziek hoorden!

posted by: Spitse at 08:10 | link | comments (3) |

Zaad van de duivel (ook wel zelfmoordpasta)

Het bestaat: Arachibutyrophobia

(speciaal voor koos)

posted by: elies at 14:03 | link | comments (2) |

Hoi,

Dat hier weinig staat wil niet zeggen dat we in Zwolle niets meemaken toch?
Ik begin wel:
Gisteren moet ik de volgende triviantvraag aan mijn tegenstander stellen: "Spel het Duiste woord voor baviaan."  En het is maar goed dat ik die vraag niet zelf kreeg want dit is er een in de categorie: "Wat is de grootste mosselsoort ter wereld?" en "Waarmee hoort een slang?"  Daar kan ik niet zo goed tegen. Ooit 5 jaar geleden toen ik de mosselvraag kreeg vond ik het antwoord zoooo ontzettend stom en flauw dat ik het nu nog weet. Dus. Het antwoord is trouwens de reuzenmossel.
Terug naar de bavianenvraag. Helaas wist mijn tegenstander niet dat het "P-A-V-I-A-N" moest zijn maar dat werd weer goed gemaakt toen hij de vraag: "Hoeveel blauwe bloedlichaampjes heeft een hond?" kreeg. Toe dan.

Verder las ik in een rondslingerend christelijk magazine iets dat ik ronduit  (deze grap kan eigenlijk niet maar toch: hahaha!) schokkend vond. Gelukkig is het maar een column...
Hier is het meest schokkende gedeelte:
"Ja mensen, we leven in een genotzuchtige tijd. Alles draait om genieten.
(...)
Natuurlijk willen wij christenen hier niet aan meedoen. Daarom zal ik enkele moderne verschijnselen analyseren, die ons op slinkse en zeer kwaadaardige wijzen trachten mee te zuigen in de wereld van het grenzeloze genieten. Wees gewaarschuwd!
Om te beginnen: mijd het Senseo-apparaat! Dit apparaat is voor veel mensen het toppont van makkelijk en snel genot. Helaas wil het ten diepste onze geest middels drie knoppen dusdanig versimpelen, dat satan er ingang vindt. Waarom heet het anders het 'S'enseo?! Let op die S! En boycot Douwe Egberts! Nu branden ze nog koffie, maar straks!"

Volgens mij meent ie het.

De rest van het blad is overigens best aardig hoor en helemaal niet zo eng. (Er staan zelfs niet-heidenbashende recensies in van oa How many roads en de Da Vinci Code.)

posted by: elies at 17:37 | link | comments (1) |

levenuitzwolle.motime.com

posted by: daniel_hoenderdos at 12:04 | link | comments (3) |