Het geweldige leven in Zwolle

Het is knus onder de Peperbus

Iron Warrior (1987)

Sorry lieve lezers, maar ik zit nu weer een of andere monsterlijke film te kijken, en moest gelijk aan jullie denken. Het gaat over de film “Iron Warrior” uit 1987, een vruchtbaar jaar voor monsterlijke films. Het gaat over een of ander joch uit een verre toekomst, of uit een ver verleden, dat weet je eigenlijk nooit zeker met die zgn “fantasy”-producten. Feit is dat het joch met een of andere bal aan het spelen is. Op een bepaald moment wordt de bal afgepakt door iemand die later een of andere heks blijkt te zijn. Zij spreekt een of andere vloek over de planeet (onze planeet? En waarom eigenlijk?) uit waarbij de eigenaar van de bal (het joch) de planeet zal gaan verwoesten. Ik vermoed dat hij de ijzeren krijger uit de titel is.

Opeens wordt een of andere koning zonder reden met speren doorboord. Zijn dochter weet te vluchten, maar wordt toch gevonden door de ijzeren krijger (ja, die uit de titel!) die haar van een klip af duwt. De eerdergenoemde heks glimlacht even, en wacht, nu zien we de krijger zonder masker, en geloof het of niet, maar hij lijkt behoorlijk op Tom Cruise! Kijk zelf maar! Ik weet dat ik hier mensen blij mee maak. Inmiddels zie ik het vierde paar tieten, en dat terwijl de film nog maar twaalf minuten onderweg is. De Cruise-cloon zet nu de aanval in op een ninja-achtige dude, en doorboort hem met zijn zwaard. De inmiddels gearriveerde heks kreunt “warrior, come with me…” en verwent hem eens lekker. Daarna gaat ze naar buiten en verandert opeens in een ouwe tas. Ze steekt met behulp van ESP (extra sensory powers) de keet waarin ze net de liefde met de warrior bedreef in de hens, roept nog een bezwering en ze poetst de plaat (“de plaat poetsen” is een gezegde dat ontstond in de tijd dat de eerste musketgeweren hun intrede deden op het slagveld. De vluchtende soldaten sleepten hun zware geweren achter zich aan waarbij de kolf door het gesleep door gruis en stenen een mooie kopergele glans kreeg, hence het gezegde “de plaat poetsen”). De warrior ontstapt en rent nu met zijn zwaard door een woestijnachtige omgeving. Hij heeft bontjes op zijn schouders, die fier in de wind wapperen. Dat is best wel een gaaf gezicht. Hij stuit op een sekte die de dochter van eerdergenoemde met speren doorboorde koning wil offeren. Opeens is daar ook een gemaskerde krijger die de strijd met de hoofdpersoon (ofwel protagonist, een woord dat wij recensenten eigenlijk niet vaak genoeg kunnen gebruiken) aangaat. Ook deze wordt doorboord, en blijkt leeg en hol te zijn. De heks moet er weer eens om lachen. Waar zij telkens vandaan komt is mij een raadsel. En dat terwijl ik toch best wel wat gewend ben. Ik bedoel, ik weet als geen ander dat het een film is, en dat het leuke aan films is dat natuurwetten er geen enkele betekenis hebben. Zo worden items en personen tevoorschijn getoverd door gewoon even de camera stil te zetten. De persoon gaat dan op de plek staan waar hij zogenaamd “tevoorschijn moet komen”. De camera wordt weer aangezet, en dan lijkt het net of de persoon vanuit het niets tevoorschijn wordt getoverd!

Oepsiepoepsie! Ik zit weer een mooi gevecht te missen. Dat is jammer maar ik vindt het ook belangrijk dat ik jullie enkele “tricks of the trade” kan vertellen. Want misschien maken jullie dan ooit nog wel een keer jullie eigen fantasy-film! En dan schrijf ik daar weer een leuke recensie over!

De Cruise-cloon heeft het weer behoorlijk te verduren en is nu wat met speren aan het overgooien met een imaginaire tegenstander. Ik merk ook dat hij THE HOTS heeft voor de dochter van de doorboorde koning maar weer moet hij vechten met allemaal anonieme warriors. Het komt hem niet aanwaaien. De koningsdochter wordt nu tussen vier paarden net niet gevierendeeld, en begeleidt door bonanza-achtige muziek (een curieuze keuze voor een fantasyfilm, als je het mij vraagt) bevrijdt hij haar. Nu volgt een romantisch intermezzo waarbij de held de liefde verklaart aan de koningsdochter, ditmaal begeleid door onzichtbare strijkers. Logisch gezien de romantische ondertoon van de toch wel stevige kusscene die volgt. Al met al een gelukkige keuze van de regisseur.

Nu moet ik weer even naar de keuken om me op mijn rodebietensoep te concentreren, want door al dit gerecenseer heb ik best wel trek gekregen!

posted by: Spitse at 18:17 | link | comments (5) |
meninkje

Soms krijg ik een leuke spam-mail

posted by: Spitse at 14:15 | link | comments (4) |

P5imaat

Hier spreek iemand tot u die zo zap is als een aaaaaap.

posted by: daniel_hoenderdos at 22:47 | link | comments (2) |

Encounter

Dat overkomt je toch niet iedere dag: oog in oog staan met Tha Voice (en dan bedoel ik natuurlijk de omroeper van de V&D in Zwolle, maar dat lijkt me een overbodige toevoeging). Nee, ik maak het nog sterker: hij schudde mij de hand toen ik met een fotocamera voor 'm stond. Ik zou maar wat graag een foto van hem op dit blogje plaatsen, maar de beste man liet zich niet fotograferen.

posted by: Roy at 19:16 | link | comments (9) |

posted by: Spitse at 19:47 | link | comments (1) |

Tuinvogeltelling 2006

Dit weekend was het weekend van de tuinvogeltelling. Hieronder een kort beeldverslag van de werkgroep Park Eekhout in uw Zwolle.

Was dat een koperwiek?


Hoor ik daar een winterkoning?


Kijk! Daar zit een roodborst!

posted by: elies at 16:20 | link | comments (5) |

Pop-icoon

Of:
Postergirl?
Robot?
Hologram?

Dit alles n.a.v. een nachtelijk gesprek in shoarmabar Sahara. Wat is jullie mening over IJzeren Rita? Bestaat ze eigenlijk wel echt, bijvoorbeeld?

posted by: k00s at 16:36 | link | comments (3) |

The sixth dimension

Een zeventig minuten durende muziekale acid trip, compleet met oversekste dwergen, pratende kippen, satan en een prinses met leuke tietjes. Dit is briljante waanzin maar ik zal u het idiote plot over een familie die noodgedwongen de zesde dimensie die zich achter een mysterieuze deur in de kelder bevindt wegens geen goesting besparen. Dat plot is er toch maar later bij bedacht om de kaleidoscopische scènes bijeen te binden. Eigenlijk waren deze scènes namelijk hysterische musicalproducties, eerst in 16mm geschoten, later op 35mm herschoten. Deze film bewijst dat kitsch niet vergezeld hoeft te gaan van felle kleurtjes (al doet de poster anders vermoeden). Overigens heeft de keuze voor zwart wit niets te maken met artistieke overwegingen: de poen was gewoon op. De Elfmannetjes, verantwoordelijk voor dit feest, financierden het project met geld dat ze verdienden in de onroerendhandel, maar dat was niet toereikend. De rest van de trivia lezen jullie zelf maar op IMDB. Ik ga dromen. Hopelijk lucide, over dobbelstenen en mensen in driedelig pak met monstreuze kikkerhoofden.

posted by: daniel_hoenderdos at 23:16 | link | comments (7) |

Gefeliciteerd! Met...

Mary, Queen of Scots (1542), het verklaren van de oorlog aan Japan (door de Amerikanen; 1941), de moord op John Lennon (1981), de Decembermoorden (1982), het Akkoord van Minsk én ........ Maria's Onbevlekte Otvangenis!

Wat is jouw reden voor een feestje?

posted by: marijn at 18:43 | link | comments (2) |

Raadseltje

Welke taal is dit?

posted by: daniel_hoenderdos at 12:43 | link | comments (4) |

K

Voelen meer mensen zich dom als ze op deze link klikken?
http://en.wikipedia.org/wiki/Totally_indescribable_cardinal

posted by: daniel_hoenderdos at 12:21 | link | comments (2) |

Vooruit dan maar...

Toch nog maar een "de Dikke heerscht"-verhaaltje. Kom ik vandaag thuis, maar geen spoor van de Dikke. Normaal staat hij altijd klaar met zijn kwakende aanwezigheid, maar vandaag geen spoor van hem te bekennen. Ik het hele huis doorzoeken, maar niets. Na een kwartier zoeken begin ik ongerust te worden, en dan ga ik gekke dingen doen. Bijvoorbeeld schoppen tegen de kettingzaagverpakking, die ik hier nog kwasi-nonchalant rond laat slingeren. In plaats van een doffe plof hoor ik het mij bekende gekwaak. Was de Dikke in de kettingzaagverpakking gekropen, en hij kon er zonder hulp niet meer uit komen! Nou Moe!

posted by: Spitse at 16:24 | link | comments (2) |
dier van de week